زمینه و هدف: ناباروری به عدم بارداری طبیعی پس از یک سال رابطه جنسی منظم و بدون محافظت گفته می شود. یکی از روش های درمان زوج های نابارور، فناوری های کمک باروری است. بیسفنول آ، موجود در پلاستیک ها، با افزایش ناباروری مرتبط است. این مرور نظام مند بررسی می کند که آیا بیسفنول آ بر نتایج فناوری های کمک باروری تأثیر دارد. روش بررسی: مقالات، بدون محدودیت زمانی تا دسامبر 2024، در پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Google Scholar، Web of Science و Scopus مورد جستجو قرار گرفتند. در مجموع 23 مطالعه مورد ارزیابی قرار گرفت. سرعنوان های موضوعی پزشکی برای کلیدواژه های مرتبط استفاده شد و منابع مقالات نیز به صورت دستی بررسی گردید. پس از غربالگری 779 مقاله و حذف موارد تکراری، 23 مطالعه انسانی مشاهده ای با معیارهای ورود مشخص، شامل مقالات بررسی کیفیت تخمک، پارامترهای اسپرم، ذخیره تخمدانی، لقاح، لانه گزینی و پیامدهای بالینی فناوری های کمک باروری وارد تحلیل کیفی شدند. یافته ها: شواهد نشان داد که سطوح بالاتر BPA با کاهش تعداد و کیفیت تخمک ها، افت سطح استرادیول، اختلال در بلوغ تخمک و افزایش نرخ شکست لانه گزینی همراه است. برخی مطالعات نیز به کاهش ذخیره تخمدان و اثرات منفی بر کیفیت اسپرم اشاره داشتند. اگرچه اکثریت نتایج همسو بودند، ناهمگونی در روش های اندازه گیری BPA، حجم نمونه های کوچک، و طراحی مقطعی بسیاری از مطالعات، استنباط علیتی را محدود می کند. عوامل تعدیل کننده ای مانند مصرف فولات و پلی مورفیسم های ژنی در برخی مطالعات اثر محافظتی بالقوه نشان دادند. نتیجه گیری: شواهد موجود از ارتباط معکوس بین مواجهه با بیسفنول آ و پیامدهای فناوری های کمک باروری حمایت می کند، اما نیاز به پژوهش های آینده نگر با حجم نمونه بزرگ تر و روش های دقیق تر سنجش وجود دارد.

بیسفنول آ یک ترکیب صنعتی مهم مورد استفاده در تولید پلی کربنات ها، رزین های اپوکسی و کاغذهای حرارتی در بسیاری از کارخانه های تولیدی مواد شیمیایی در سراسر جهان است. مواجهه با این ترکیب از منابع مختلفی نظیر غذاهای بسته بندی شده یا نوشیدنی ها امکان پذیر است. در سال های اخیر ورود این ماده شیمیایی خطرناک به زنجیره غذایی موجودات زنده به طور چشمگیری افزایش یافته که تبعات جبران ناپذیری را بر سلامت انسان ها به همراه داشته است. از طرفی، امروزه القای باکتری های سودمند یکی از راه حل های مفید برای نرمال کردن شرایط زیستی و افزایش سطح سلامت بدن است. این راه حل از طریق انتقال مکملی از سلول های باکتریایی زیست پذیر به داخل بدن میزبان امکان پذیر است که به این نوع از میکروب ها، پروبیوتیک گویند. البته ترکیب سویه های سازگار پروبیوتیکی از گونه های مختلف می تواند همکاری و همزیستی میان باکتری ها را تقویت کند و باعث افزایش اثربخشی درمان شود. در این مطالعه اثر برخی از فرمولاسیون های تجاری حاوی باکتری های پروبیوتیک موجود در بازار دارویی ایران بر کاهش میزان بیسفنول آ بررسی شده است. برای این منظور مقدار بیسفنول آ در محیط حاوی فراورده های پروبیوتیک در بازه زمانی 24 ساعته توسط کیت الایزا اندازه گیری شد. از نتایج به دست آمده در این بررسی می توان نتیجه گرفت که فرآورده های حاوی پروبیوتیک بر کاهش میزان بیسفنول آ به طور چشمگیری موثر بوده اند. چهارچوب آزمایش به گونه ای تنظیم گردید که با مقایسه و تحلیل نتایج حاصل، کارآمدترین سویه ها را در کاهش میزان بیسفنول آ تعیین نماید. این نتایج، کاهش معناداری را در مقدار بیسفنول آ در مقایسه با گروه کنترل نشان داد. تقریبا در تمام نمونه های مورد آزمایش در طی یک ساعت اول تا 80 درصد از بیسفنول آ کاهش یافته بود. با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش می توان امید داشت که استفاده منظم از مکمل های پروبیوتیک در تعدیل و کاهش اثرات مضر بیسفنول آ اثربخش باشد.

زمینه و هدف: بیسفنول A از جمله مواد شیمیایی است که به عنوان مونومراپوکسی رزین ها و پلاستیک های پلی کربنات به کار می رود. تحقیق حاضر با هدف تعیین تاثیر بیسفنول A بر میزان آنزیم های کبدی و ساختار بافتی کبد انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 40 سر رت نر در 4 گروه 10 تایی تقسیم شدند: گروه کنترل که به میزان 1 میکرولیتر بر کیلوگرم وزن بدن، روغن زیتون دریافت کردند، گروه دوم BPA را در دوز 10 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن، گروه سوم در دوز 50 میکروگرم برکیلوگرم وزن بدن و گروه چهارم در دوز100 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن دریافت کردند. BPA به مدت 15 روز از طریق تزریق داخل صفاقی بین گروه ها توزیع گردید. در انتها رت ها بیهوش و پس از استخراج سرم آنها، برای مطالعه آنزیم های کبدی، بافت کبد جدا و پس از رنگ آمیزی با H&E، به وسیله میکروسکوپ نوری بررسی شد.یافته ها: دوزهای 10 و 50 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن از BPA بر روی آنزیم ALT و دوز10 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن، بر آنزیم AST، تاثیر معنی داری نداشت (p>0.05)، درحالی که BPA در دوز 100 و دوزهای 100 و 50 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن به ترتیب بر روی آنزیم های ALT و AST، تاثیر معنی داری داشت و غلظت سرمی آنها را افزایش داد. تنها BPA در دوز 100 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن سبب ایجاد التهاب و واکوئلیزاسیون در بافت کبد شدکه در غلظت های پایین، تاثیرات چشمگیری بر بافت کبد نداشت.نتیجه گیری: نتایج نشان داد غلظت های پایین BPA، تاثیر قابل ملاحظه ای بر بافت وآنزیم های کبدی ندارد، ولی افزایش غلظت آن می تواند موجب آسیب در بافت کبد شده و غلظت سرمی آنزیم های کبدی را نیز افزایش دهد.

زمینه و هدف پاتوفیزیولوژی بیماری افسردگی بسیار پیچیده است. میوه نسترن کوهی حاوی ترکیبات مختلف آنتی اکسیدانت است. هدف این مطالعه بررسی اثر ضد افسردگی و ضد اضطرابی عصاره آبی الکلی میوه نسترن کوهی در موش های سوری نر در آزمون های رفتاری شنای اجباری، معلق ماندن دم، ماز و تست ترجیح ساکارز و همچنین آزمون های بیوشیمیایی نظیر ظرفیت آنتی اکسیدان و میزان مالون دی آلدهید بود. نسترن کوهی با داشتن مقادیر بالای ویتامین C دارای اثرات ضدافسردگی و اضطرابی می باشد. روش کار در این مطالعه تجربی، تعداد60 سر موش نر سوری به پنج گروه 12 تایی شامل گروه شاهد، گروه بیسفنول آ و سه گروه تحت درمان با بیسفنول آ خوراکی با دوز 125 میلی گرم بر کیلوگرم در روز و عصاره آبی الکلی میوه نسترن کوهی با دوز های 100، 200، 400 میلی گرم بر کیلو گرم در روز از روز 50 تا 120 پس از تولد تجویز شد. داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS، آنالیز واریانس یکطرفه در سطح معناداری 0/05 >p تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: یافته های به دست آمده نشان داد که بیسفنول آ مدت زمان بی حرکتی را در آزمون شنای اجباری و معلق ماندن دم به طور معناداری افزایش داد. عصاره در سطح 400 میلی گرم بر کیلوگرم در هردو آزمون مدت زمان بی حرکتی را کاهش داد. بیسفنول آ ظرفیت آنتی اکسیدانی سرم و مغز را به طور معناداری کاهش داد. عصاره در سطح 400 میلی گرم بر کیلوگرم هردو ظرفیت آنتی اکسیدانی مغز وسرم را به طور معناداری افزایش داد. نتیجه گیری: یافته های حاصل از این تحقیق نشان داد که میوه نسترن کوهی اثرات آنتی اکسیدانی دارد و با کاهش معنادار ظرفیت آنتی اکسیدانی و مدت زمان بی حرکتی در موش های سوری تحت درمان با عصاره، دارای اثرات ضد افسردگی و اضطرابی می باشد.

مقدمه: بیسفنل آ، ترکیبی افزودنی است که جهت ساخت پلاستیک های پلی کربناته استفاده می شود. به تازگی استفاده از این ماده در تهیه بطری های کودکان در بسیاری از کشورها ممنوع شده است.روش ها: این مطالعه مقطعی با هدف ارزیابی توزیع بطری های پلی کربناته و استاندارد کیفی آنها در شهر اصفهان در سال 1390 صورت گرفت. 35 مغازه فروش لوازم کودک و 5 داروخانه در چهار منطقه مختلف اصفهان مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: بطری ها بر اساس برند، کشور سازنده و عدم وجود بیسفنول آ مورد ارزیابی قرار گرفتند. کیفیت محصولات به طور مستقیم به قوانین کشور تولید کننده آنها بستگی داشت؛ به طوری که در سه دسته ایرانی، آسیایی و اروپایی - آمریکایی تقسیم بندی گردیدند. بطری های ایرانی و اروپایی به ترتیب بیشترین و کمترین میزان توزیع را در بازار تشکیل می دادند. تفاوت در کیفیت استاندارد انواع بطری ها به مناطق جغرافیایی مورد بررسی آنها مرتبط بود. بطری های با علامت «بدون بیسفنول آ» در محصولات اروپایی و تنها در دو منطقه اصفهان یافت شدند.نتیجه گیری: با توجه به توزیع بالای بطری های ایرانی در بازار داخلی چنین می توان نتیجه گرفت که بهبود و تجدید نظر در استانداردهای داخلی می تواند در کاهش مواجهه با بیسفنل آ در نوزادان ایرانی موثر باشد. بر این اساس، ارزیابی خطر دریافت بیسفنل آ از طریق بطری کودک در جامعه امری ضروری است.

سابقه و هدف: بیسفنول A (BPA) ماده ای شیمیایی است که در مقادیر فراوان برای تولید پلاستیک های پلی کربناتی و رزین های اپوکسی استفاده می شود که قرار گرفتن در معرض سطوح پایین BPA می تواند منجر به پیامدهای مخرب گوناگون سلامت شود. سلول های بنیادی، سلول های تمایز نیافته با توانایی تقسیم و تمایز به انواع سلول های مختلف هستند. بررسی آثار BPA روی سلول های بنیادی بسیار مهم است. روش بررسی: برای نگارش این مقاله، مطالعه وسیعی در مورد BPA و آثار این ماده بر سلول های بنیادی، با جست وجوی کلید واژه های Stem cells, Bisphenol Aو Obesity در پایگاه های اطلاعاتی معتبر پزشکی، به طور عمده PubMed انجام شد. از میان مقاله های جمع آوری شده، مقاله هایی که بیشترین ارتباط را با اهداف نگارش این مقاله داشتند انتخاب شدند و مورد مطالعه بیشتر قرار گرفتند. نتیجه گیری: BPA سبب افزایش القای اتوفاژی در سلول های بنیادی می شود و همچنین، سبب تحریک تمایز سلول های بنیادی به سلول های چربی می شود.

زمینه و هدف بیسفنول A (BPA) با توجه به کاربرد فراوان، در دسته مختل کننده های هورمونی قرار دارد و مطالعات متعددی، سمیت آن را در دوزهای مختلف نشان داده اند. با این وجود مطالعه آن روی سیستم کلیوی محدود بوده است. بر همین اساس تاثیر آن بر عملکرد سیستم کلیوی در رت ها مورد بررسی قرار گرفت. روش تحقیق ابتدا رت ها در 6 گروه 6 تایی تقسیم شدند. گروه یک فقط ماده حامل را دریافت کردند؛ اما گروه دوم تا ششم به ترتیب با دوز mg/kg/BW/day 100 و 50، 10، 1، 1/0 BPA، به مدت 29 روز و به روش گاواژ تیمار شدند. در روز 30، بعد از جمع آوری ادرار 24 ساعته، خون گیری از قلب و جداسازی بافت کلیه انجام شد. سپس، پارامترهای بیوشیمیایی شامل اوره، کراتیتنین و پروتئین تام سرم و ادرار و آلبومین سرم اندازه گیری شدند. در نهایت بافت کلیه برای تست های بافت شناسی به آزمایشگاه فرستاده شد. یافته ها میزان کراتینین سرم در رت های تیمار شده با دوزهای مختلف بیسفنولA اختلاف معنی داری نداشت؛ اما در ادرار میزان آن در دوز 50 میلی گرم نسبت به دوزهای 1و 10 میلی گرم افزایش یافته بود (001/0>P). اوره سرم و ادرار فقط در دوز 10 میلی گرم نسبت به دوزهای 1 و 1/0 افزایش معنی داری داشت (001/0>P). آلبومین سرم در دوز 100 میلی گرم نسبت به کنترل کاهش یافته بود. پروتئین تام در دوز های 50 و 100 میلی گرم نسبت به کنترل در سرم کاهش و در ادرار در دوز 50 افزایش داشت (001/0>P). نسبت پروتئین/کراتینین در دوز های 1 تا 50 به طور معنی داری افزایش یافته بود (001/0>P). نتایج بافت شناسی نیز نشان داد که در روند وابسته به دوز BPA باعث تغییرات تحلیل برنده، ارتشاح و اتساع در بافت کلیه شده است. نتیجه گیری بررسی های ما نشان داد که BPA در غلظت های 50 و 100 میلی گرم می تواند منجر به آسیب بافت کلیوی رت شده و به دنبال آن نارسایی در کلیه را در پی داشته باشد.